Saltar ao contido principal
Xornal

O grupo Farmatox da USC lidera un proxecto sobre micotoxinas e destoxificación de alimentos financiado con 2 millóns de euros

O equipo do campus de Lugo dirixido Luis Botana e que vén de patentar un método de destoxificación traballará cun consorcio europeo no programa Agritox desde xaneiro

Actualizada: 30-10-2018 14:43 . INVESTIGACIÓN
Comparte esta noticia en Facebook Comparte esta noticia en Del.icio.us Comparte esta noticia en Meneame Comparte esta noticia en Google Bookmarks Comparte esta noticia en Yahoo

Luis M. Botana, no seu despacho na Facultade de Veterinaria do campus de Lugo

O grupo de investigación Farmatox (Toxinas mariñas: Mecanismos de Transdución, usos terapéuticos e métodos de detección) da USC, con sede no campus de Lugo e coordinado polo catedrático do Departamento de Farmacoloxía, Farmacia e Tecnoloxía Farmacéutica na Facultade de Veterinaria   da USC, Luis M. Botana, lidera o proxecto europeo Agritox, un programa Interreg financiado con dous millóns de euros e centrado na identificación de micotoxinas e na destoxificación de alimentos.

 

O equipo de investigación coordinado por Luis M. Botana lidera o proxecto Agritox á fronte dun consorcio internacional no que tamén participan universidades, empresas e centros de investigación de varios países, tales como a Queens University (Belfast), Facultade de Ciencias de Oporto, TEAGASC (Irlanda), Cifga, Estación Fitopatolóxica de Areeiro, Axencia Nacional de Seguridad Alimentaria de Francia, en Bretaña, e a cooperativa agrícola Vila do Conde, radicada en Portugal.

 

O obxectivo último deste proxecto Interreg de I+D é a identificación de toxinas emerxentes en alimentos, así como o desenvolvemento e testaxe de novos métodos de identificación e eliminación, unha liña de traballo que non resulta allea para o equipo de investigación de Luis M. Botana. De feito, cómpre lembrar que o grupo Farmatox da USC vén de patentar en colaboración co grupo Nanomag da USC liderado por José Rivas un novo método de destoxificación, ao tempo que xa completou a identificación de novas toxinas emerxentes.

 

O horizonte de posibilidades que ofrece o proxecto Agritox para a comunidade científica é moi amplo, dado que as micotoxinas son toxinas de fungos que hai nos cereais e que tamén aparecen en todos os produtos derivados ou relacionados. A capidade de expansión das micotoxinas é difícil de controlar, xa que estas toxinas tamén aparecen en fungos que crecen en viños, cervexas, leite…< /p> 

Outra das dificultades que presenta a identificación de toxinas emerxentes garda atinxe que as aparición dunhas ou doutras micotoxinas depende moito da zona xeográfica e, en consecuencia, do clima. O cambio climático, precisa o profesor Botana, é un dos factores que está a favorecer o aumento da presenza deste tipo de toxinas no continente europeo.

 

Unha das problemáticas deste tipo de toxinas está planteado nos piensos de alimentación animal, uns compostos que acostumen ter cantidades de micotosinas moi superiores ás dos alimentos para humanos, que están sometidos a sistemas de control máis severos. A elevada concentración de toxinas emerxentes nos produtos de alimentación para animais xa están a xerar problemas importantes de varios tipos na súa saúde, unha casuística diversa que vai desde abortos, retrasos no crecmento... Ademais, outro agravante vén dado polo feito de que a inxestión das micotoxinas concentradas nos pensos afectan a calquera especie (pitas, pavos, coellos, porcos, vacas, etc).

 

As micotoxinas constitúen historicamente un problema grave. De feito, na Idade Media estas toxinas chegaron a ser a segunda causa de morte despois da peste. As doenzas provocadas por estas toxinas chegaron a ser un problema de tal magnitude e gravidade que incluso algúns artistas famosos, como é o caso de Brueghel, pintaron obras ao respecto. Basta lembrar os cadros titulados ‘ El Fuego de San Antonio’, que era como se coñecía o efecto do corno de centeo, que causaba gangrena e perda de extremidades. Dise asemade que estas toxinas aumentaron o prestixio do Camiño de Santiago, xa que a xente que se incorporaba á ruta melloraba da súa doenza e incluso se curaba ao deixar de comer alimentos tóxicos.